ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Με πάσα τιμή και σε συγκινησιακά φορτισμένο τιμήθηκε την Κυριακή 17/05 η ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού με την πραγματοποίηση στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα Αμπελοκήπων Δοξολογίας, Επιμνημόσυνης Δέησης και κατάθεσης στεφάνων στο Μνημείο Προσφυγικού Ελληνισμού το οποίο βρίσκεται στο παρακείμενο πάρκο. Για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού μίλησε ο Δήμαρχος Αμπελοκήπων-Μενεμένης και Α’ Αντιπρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας Λάζαρος Κυρίζογλου. Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του:

 

Αγαπητοί Πατριώτες,

            Η μνήμη είναι ρίζα. Κι αν η ρίζα δεν ποτίζεται με το δάκρυ της μνημοσύνης, μαραίνεται. Και τότε μαραίνονται και τα δροσερά φύλλα. Οι λαοί δεν πεθαίνουν από γηρατειά. Πεθαίνουν από την αγνωμοσύνη και τη λησμοσύνη.

            Αυτό γίνεται σήμερα θυμόμαστε, τιμάμε και πενθούμε τους 353.238 νεκρούς προγόνους μας, αθώα θύματα της τουρκικής θηριωδίας, της μελετημένης και συστηματικής γενοκτονίας σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού από το 1914 μέχρι το 1923. Θυμόμαστε, σαν Έλληνες, Πόντιοι πρόσφυγες ή προσφυγικής καταγωγής, τις αλησμόνητες και ποτέ χαμένες πατρίδες.

            Σήμερα, 106 χρόνια από την έναρξη της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, τιμάμε τη μνήμη της μεγάλης θυσίας, το σθένος και την αντοχή των ξεριζωμένων, των διωγμένων. Αυτών που κατάφεραν να ξαναστήσουν τις μνήμες, τα ήθη, τα έθιμα των πατρίδων τους, στους καταυλισμούς της προσφυγιάς και στη συνέχεια να προκόψουν και να μεγαλουργήσουν ξανά, στις τέχνες, στα γράμματα, στο εμπόριο, στα άρματα όποτε τους χρειάστηκε η πατρίδα.

            Η παρουσία των Ποντίων στα παράλια του Εύξεινου Πόντου χρονολογείται από την πρώτη π.Χ. χιλιετία με τις αποικίες της Αρχαίας Ελλάδας. Τότε που δεν υφίστατο το Ισλάμ ούτε οι Τούρκοι.   Έκτοτε το ελληνικό στοιχείο εδραιώθηκε στην περιοχή οργανωμένο διαδοχικά στις πόλεις-κράτη της αρχαιότητας, τα βασίλεια των Μιθριδατών, της αυτοκρατορίας των Ελληνιστικών χρόνων και του Βυζαντίου, μέχρι το 1461 που υπέκυψε στην οθωμανική κατοχή. Ακόμη και κάτω από τον τουρκικό ζυγό όμως το ελληνικό δαιμόνιο ανέδειξε σε περίοπτες θέσεις την οικονομία, την κοινωνική ζωή και τον πολιτισμό της περιοχής και συνοδεύτηκε από σημαντική δημογραφική αύξηση. Έτσι στις αρχές του εικοστού αιώνα στην παραευξείνια περιοχή κατοικούσαν 750.000 Έλληνες ενώ στον Καύκασο έμεναν άλλες 150.000.

            Είναι καιρός να αναγνωρισθεί διεθνώς η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και να καταδικασθεί η Τουρκία, έτσι όπως καταδικάσθηκε στην Ιστορική Συνείδηση της ανθρωπότητας η ναζιστική Γερμανία.

            Οι Τούρκοι αρνούνται σήμερα τη σφαγή των Ποντίων και των Αρμενίων. Κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με αδιάσειστα ντοκουμέντα, τα αποδίδουν στις αναπόφευκτες ακρότητες του πολέμου. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.

            Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο, στο πλαίσιο της τακτικής της εξόντωσης, όλων των μειονοτήτων της άλλοτε κραταιάς Αυτοκρατορίας. Ένα σχέδιο που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1914 και ολοκληρώθηκε με την καταστροφή του 1922.

            Η εξόντωση των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων ήταν σύλληψη του νεοτουρκικού κομιτάτου και η επεξεργασία του σχεδίου έργο των Νεότουρκων και της γερμανικής αποστολής υπό τον στρατηγό Λίμαν φον Σάντερς.

            Το εξετέλεσαν οι τουρκικές αρχές με πρωτεργάτες τους αιμοσταγείς μακελάρηδες του Ελληνισμού Τοπάλ Οσμάν, Ταλαάτ και Νουρεντίν Πασά, τον μετέπειτα μακελάρη της Σμύρνης.

 

Γιατί όμως είναι γενοκτονία;

Γιατί οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι και Χαλδαίοι εξοντώθηκαν όχι γιατί έκαναν κάτι αλλά γι’ αυτό που ήταν.

Γιατί έγινε με την κατάργηση του προνομιακού καθεστώτος, την στρατολογία χριστιανών και την εξόντωση οικογενειών, τις επιτάξεις και φορολογίες, τους εξισλαμισμούς, τα κακουργήματα, τις απελάσεις.

            Οι μαζικοί εκτοπισμοί και οι αθρόες απελάσεις ήταν το κατεξοχήν εξοντωτικό μέτρο των τουρκικών αρχών εναντίον των Ελλήνων, η εφαρμογή του οποίου αποφασίστηκε τον Ιούνιο του 1915. Μάλιστα οι 1014/12-6-21 και 941/16-6-21 διαταγές για εκτοπισμό των Ελλήνων στο Κουρδιστάν και στη Συρία, φέρουν την υπογραφή του ίδιου του Κεμάλ. Γι’ αυτό λοιπόν είναι γενοκτονία. Ας το ακούσουν και οι εθνοαποδομητές Φίλης, Ρεπούση, Ψιμούλης, αυτοί που ανήθικα και παράνομα και ανιστόρητα δεν αναγνωρίζουν την γενοκτονία και μιλάνε για συνωστισμό και που θέλουν να αποδομήσουν ακόμη και το ηρωϊκό Σούλι.

            Το σύνολο των εξοντωθέντων Ελλήνων, θυμάτων της Γενοκτονίας στην περιοχή του Πόντου από το 1914 έως το 1922 κατά Μητρόπολη έχει ως εξής:

 

 

ΕΞΟΝΤΩΘΕΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (1914-1922)

                        α/α                    Μητροπόλεις                     Εξοντωθέντες

                        1                                  Αμασείας                              134.078

                        2               Χαλδίας-Κερασούντος                               64.582

                        3                           Νεοκαισαρείας                               27.216

                        4                           Τραπεζούντος                                38.435

                           5                            Ροδοπόλεως                                  17.479

                           6                              Κολωνίας                                      21.448

                                                            ΣΥΝΟΛΟ                                 303.238

                                                 Μέχρι άνοιξη 1924                                    50.000

                                                     ΓΕΝ. ΣΥΝΟΛΟ                353.238 άτομα 

 

(Γ.Βαλαβάνη, Σύγχρονη Γενική Ιστορία του Πόντου, σελ.23-24)

 

Δηλαδή το 50% περίπου του συνολικού ελληνικού πληθυσμού των 750.000 περίπου κατοίκων του Πόντου.

Η αναγνώριση της γενοκτονίας είναι πράξη δικαίου και για τον ίδιο τον τουρκικό λαό. Πρέπει να γνωρίσει, να αναγνωρίσει την αλήθεια και να καταδικάσει το έγκλημα. Μόνο έτσι θα απαλλαγεί από το μεγάλο «κατηγορώ» που τον βαραίνει 106 ολάκερα χρόνια.

 

Αγαπητοί πατριώτες

Ας ανανεώσουμε κι εφέτος για μια ακόμη φορά την αμοιβαία, μεταξύ μας υπόσχεση για αγώνα. Αγωνιζόμαστε και απαιτούμε:

  1. την παγκόσμια καταδίκη της Τουρκίας για την σε βάρος μας γενοκτονία.
  2. την αναγνώριση της γενοκτονίας από την Τουρκία και τους διεθνείς οργανισμούς.
  3. το πέρασμα της τρισχιλιετούς ιστορίας του Ποντιακού Ελληνισμού σε όλες τις βαθμίδες της ελληνικής εκπαίδευσης.

 

Τα ίδια φυσικά ισχύουν για εξόντωση των Ελλήνων από τη Μικρασία

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.

       Σας ευχαριστώ